شبکه هایی به نام شبکه های توحیدی اهل سنت یا تطهیرکنندگان طالبان و دیگر گروه های قومی و تروریستی؟!

سال هاست که به دلایل گوناگون شبکه هایی به نام شبکه های توحیدی که به اهل سنت تعلق دارند  به زبان فارسی تاسیس شده‌اند و تقریبا ۲۴ ساعته در تمام روز های هفته برنامه اجرا می‌کنند و پخش زنده دارند.

مباحث اختلافی و اشکالات عقیدتی به ویژه میان اهل سنت و تشیع ، برگزاری مناظرات میان عالمان از اهل سنت و اهل تشیع و جدیدا مناظراتی با پیروان و علمای برخی دین های دیگر مانند مسیحیت و بهائیت یا حتی مناظره با خداناباوران در حوزه های مختلف از مباحث و برنامه های اصلی این شبکه هاست که با گسترش اینترنت و ماهواره تقریبا به دور ترین نقاط مسکونی کشور های فارسی زبان نیز صدای خود را رسانده اند.

چنین شبکه هایی از طرف اهل تشیع نیز تاسیس شده اند و دقیقا همین برنامه ها و مباحث را دنبال می‌کنند اما مقصود ما شبکه هایی اند که تحت نام «شبکه‌های توحیدی اهل سنت» فعالیت دارند .ظاهرا این شبکه ها در حوز‌ه‌ی دین و تمامی مسائل و مباحث مربوط به آن و اصلاح عقیده‌ی اهل سنت در ایران و افغانستان کار می‌کنند و این امر را چنانچه که خودشان بیان می‌کنند وظیفه‌ی دینی خود می‌دانند.

اما اصل موضوع گذشته از تکالیف و وظایفی که این شبکه ها برای خود تعریف می‌کنند و در راستای آن بی وقفه فعال اند موضوع چگونگی پیدایش و حمایت های مالی و پخش و نشر افکار و باور ها و ذهنیت سازی  این شبکه ها در حوزه های اجتماعی و سیاسی است که بسبار پرسش برانگیز،جانب دارانه و گاها تند است.

موضوع حمایت های مالی مانند همیشه با پاسخی اینچنینی که« تاجران اهل » همت به خرج داده اند و پشتیبانی مالی می‌کنند و دلایل پیدایش را هم خودشان اینگونه که« برای خلاصی جامعه از چنگال نظام جمهوری اسلامی ایران و در کل اصلاح فکری و عقیدتی مسلمانان فارسی زبان سراسر جهان» ارائه می‌دهند و هر گونه  خاستگاه سازمانی که در خدمت دولت ها و سازمان های اطلاعاتی و امنیتی کشور های دیگر باشد را رد می کنند.

اما با تماشای برنامه های این شبکه ها نخست متوجه صحت دلایلی که نسبت به حمایت مالی و پیدایش و خاستگاه شان ارائه می دهند و سپس متوجه موارد و حرف هایی می‌شویم‌که مستقیما با افکار اجتماعی و سیاسی انسان ها در ارتباط اند و با تکرار آن ها در افراد تماشاگر و به‌ویژه اهل سنت ذهنیت خاصی ساخته می‌شود که رویکرد و تمام قوه‌ی قضاوت و گفتار این افراد  را. تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.مواردی همچون تطهیر برخی گروه های قومی و تروریستی مسلح و جنایتکار مانند طالبان و تقلیل برخی دیگر از این گروه و یا افراد و یا دولت هایی که همواره در ویرانی و گسترش افکار افراطی دینی و مذهبی  و دخالت های سیاسی و پشتیبانی از گروه های مسلح جنایتکار و به طور کلی ایجاد هر‌گونه تنش و بحران و فساد در کشور‌های اسلامی نقش بسیار کلان و گسترده‌ای داشته اند و همچنان دارند.

برای نمونه می‌توان به دو مورد بسیار مهم اشاره کرد که مورد یکم گروه قومی و تروریستی طالبان است که در طی ۲۵ سال به نام جهاد علیه کفار در راه خدا یک کشور و ملت مسلمان را به خاک و خون کشیدند و میلیون ها انسان را مهاجر کردند اما تمام آن چه که این گروه قومی و تروریستی انجام داد و هم اکنون می‌دهد فقط و فقط برای مسائل قومی و تباری خودش و تسلط بر دیگر اقوام و پشتونیزه کرده کشور افغانستان بوده است و هیچ یک از اعمال شان از لحاظ دینی و مذهبی به اثبات و صحت نمی‌رسد اما این شبکه ها تبدیل به مرجع دینی و مذهبی و رسانه‌ای در راستای تطهیر این گروه قومی و تروریستی شده اند بلکه آن را مسلمانان راستین و دولت اسلامی ای می‌دانند که در اجرای احکام اسلامی کوتاهی نمی‌ورزد اما هیچ سخنی از قتل عام ها،کشتار کودکان و زنان و کهنسالان،ویرانی زیرساخت های عمومی کشور،دشمنی با زبان و فرهنگ و مردمان فارسی که بومیان کشور اند،غصب زمین ها و دارایی مردمان غیر تبار پشتونی/افغانی که این گروه برای آن فعالیت می‌کند شنیده نمی‌شود و هر فرد و‌ گروهی هم که ضد گروه قومی و تروریستی طالبان فعالیت کند را گمراه و بیرون از چارچوب اسلامی می‌دانند.

مورد دیگر تعریف و‌ تمجید از کشور های عربی حاشیهٔ خلیج فارست،به ویژه امارات متحده عربی و قطر که  در هر مثال خود از یک دولت عادل و کارآمد از این دو کشور نام میبرند و

اجمالا رفتار سیاسی و فرهنگی و اقتصادی این کشور ها را تایید و قابل قبول می‌دانند و هیچ گاه در هیچ یک حوزه و بخش از امور این کشور ها سخنی نمی‌گویند مگر تعریف و تمجید باشد.

دو کشور امارات متحده عربی و قطر از مجموعه کشور‌هایی اند که در‌کنار آمریکا و متحدان راهبردی اش در‌منطقهٔ خاورمیانه دست بسیار بالای در حمایت مالی،حمایت معنوی و حمایت دیپلماتیک از گروه های افراطی قومی و دینی و مذهبی دارند و 

همواره در مسائل داخلی و قومی و سیاسی و مذهبی و اقتصادی کشور های ضعیف مسلمان مداخله کرده اند و باعث  کشتار های بسیار سنگین مانند کشتار های گروه قومی و تروریستی طالبان در افغانستان،گروه های افراطی در عراق و

سوریه،و گروه های جنایتکار و تروریست دیگر در لیبی،سودان و سومالی شده اند.

شاید این شبکه ها نفع دینی و مذهبی داشته باشند اما از لحاظ فکر سیاسی و اجتماعی برای اکثر جوامع مسلمان به ویژه مسلمانان فارسی زبان مضر و خطرناک اند زیرا از گروه های قومی و تروریستی و دولت های حامی آن ها تحت نام و پوشش دین خدا یعنی اسلام سخن می گویند و گاها تعریف و تمجید می‌کنند و اینگونه هر فرد مسلمان اهل سنت از هر گونه انتقاد و ضدیت و اختلاف با این گروه های قومی و تروریستی و دولت های   تروریست پرور و حامی تروریسم و مداخله جو در مسائل داخلی و خارجی کشور شان دچار ترس و سکوت ناآگاهانه می شوند و در برابر کسانی که از هیچگونه دشمنی و مخالفتی در نابودی زبان،فرهنگ،سرزمین،اقتصاد،امنیت و به طور کلی زندگی شان غفلت نمی‌کنند به راحتی سر فرد می‌آورند.

سپنتام جمشیدی