پاسخ سخنگوی وزارت خارجه ایران به ترور دو پناهنده افغانستانی در ایران!
سخنگوی وزارت خارجه ایران در خصوص ترور دو پناهنده افغانستانی در این کشور گفته است که نسبت به هرگونه اقدامی که امنیت جامعه ما را در معرض خطر قرار دهد، حساس هستیم و با قاطعیت برخورد میکنیم.
وی افزود: امنیت شهروندان خودمان و امنیت هر آن کسی که در ایران زندگی میکند تحت عنوان پناهجو یا مسافر یا هر عنوان دیگری برای ما فوق العاده مهم است. این مورد که اشاره کردید و دو پناهجوی افغانستانی مورد سوءقصد مسلحانه قرار گرفتند از ابتدا مورد پیگیری مراجع امنیتی و انتظامی ما قرار گرفت و بررسیها ادامه دارد و مطمئن باشید به هیچ عنوان اجازه نخواهیم داد امنیت جامعه و کسانی که در جامعه زندگی میکنند، مورد خدشه قرار بگیرد
دو انسان،دو فرد نظامی پیشین که جان و مال شان در خطر بوده به کشوری و دولتی مسلمان پناه آورده بودند و از دولت مسلمان درخواست حفظ جان شان را کرده بودند،همین امر در قالب انسانی و حقوق بشر هم صدق میکند و وظیفهی هر دولتی است تا ابتدا جان و مال فردی که به او پناه آورده را حفظ کند و در حل مسئله و مشکل اش ورود کند زیرا هم از لحاظ انسانی و هم از لحاظ اخلاقی وظیفه و مجوز دارد.
اما با خواندن متن آنچه سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به پرسش خبرنگار فارس در خصوص ترور دو پناهنده افغانستانی گفته است به یاد جوکی میافتیم که احتمالا درکودکی شنیده ایم؛
فردی در ماه محرم پیراهنی میپوشد که سمت راستاش سرخ رنگ و سمت چپ اش سیاه رنگ است،از او میپرسند که چرا پیراهنات دو رنگ دارد؟!
در پاسخ میگوید : خُب سمت چپام که سیاه است برای عزاداری است و سمت راست ام که سرخ است برای عروسی است.
این جوک مثال بسیار خوبی در مورد روش و ادبیاتی است که سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران در خصوص نابود شدن دو جان،دو زندگی،دو خانواده،دو عزیز و از همه بالاتر و برتر نابود شدن دو انسان مطرح شده بود به کار برد ،این روش و ادبیات نه تنها در شأن یک مقام دولتی نیست بلکه در چارچوب ادبیات اسلامی نیز نمیگنجد.
شهید سردار اکرام الدین سریع و دوستانش کهبرای حفظ جان خود پناهنده شده بودند اما با نامردی و شیطانصفتی تمام در پایتخت یک کشور و دولت اسلامی به شهادت رسیدند نباید این موضوع ساده گرفته شود و چنین ادبیاتی هم به کار برده شود زیرا یک تهدید اینچنینی برای یک فرد جامعه به معنای تهدید برای کل جامعه است و دولت وظیفه دارد با شدت هر چه تمامتر وسختتر از این تهدید بد سخن بگوید و بدی آن را طوری جلوه دهد که است و نه آنگونه که مصلحت است و امر سازش میطلبد،تهدید علیه جان و گرفتن جان هیچ مصلحت و سازشی را برنمیتابد،نه از لحاظ شرعی،نه حقوقی و نه انسانی و از همه مهمتر از دولتی هم که خود با صلابت واستقلال وعدالت پیشه میداند توقع چنین ادبیاتی نمیرود.
گویا دولت آقای پزشکیان شأن و جایگاه جمهوری اسلامی ایران را فراموش کرده است یا به دلیل اتخاذ سیاست های ناکارآمد دچار ضعف عمل در برابر گروه های تروریستی شده است،عملیات ترور شهید سردار اکرامالدین سریع نباید به عنوان یک کسئله درجه چندم و پیش پا افتاده مطرح و مد نظر گرفته شود زیرا این یک مسئله در آغاز امنیت جمهوری اسلامی ایران را زیر سوال برده است و همچنین خطری کلان برای جامعه و کشور ایران است.
