با بالا پایین کردن صفحات عمومی و پیج های خبررسانی و تحلیلی رسانه های ایرانی کمتر روزی است که در مورد افغانستان یا مردمان آن چیزی نخوانید یا حداقل نبینید به ویژه وقتی موضوع سر پناهندگان و مهاجران افغانستانی باشد که واویلاست و سیلی از اعتراض ها و اتهامات و تحلیل های منفی بیان و اداعا میشود اما دریغ از یک سند و یا یک منطق عقل و علم پسند.
صفحات مجازی و سایت ها و روزنامههای اینترتی و رسانههای بسیاری واقعی هستند که فعالیت گسترده دارند در کنار و لابهلای این ها برخی دیگر از رسانه ها هستند که فقط نام شان روزنامه،خبرگزاری،مجله و یا تلویزیون فلان و فلان است اما در عمل و واقع سنگر ها و پایگاه های نفرت پراکنی،نژادپرستی،گسترش بیماری های فکری ملیگرایی تباری و ملیگرایی افراطی،قومگرایی و غیر ایرانیستیزی است.
این رسانه ها دستانی بسیار بالا و بلند در جعل و تحریف حوادث و رویداد ها دارند و با وارونه سازی و تدلیس به گسترش و نشر اخبار و گزارش های دروغ میپرازند تا جامعه را علیه به ویژه مردم افغانستان به ویژه مهاجرانو پناهندگان افغانستانی در ایران بشورانند.
برای مثال آمار های دروغین از مصرف آب و نان توسط مهاجران و پناهندگان افغانستانی در ایران میدهند و در تلویزیون در این خصوص گزارش تهیه میشود و در گفتگوی تلویزیونی یک نماینده مجلس ایده پردازی میکند که باید به این ها یعنی پناهندگان و مهاجران افغانستانی نام کم بفروشیم تا زیر فشار بروند و کشور را ترک کنند!!!
یا برای مثال چند روز گذشته مقامی از گروه قومی و تروریستی طالبان به چابهار ایران سفر کرده و در آنجا از یک مدرسه دینی دیدار کرده که تمام طلبه ها و مدیریت آن مدرسه استقبالی گرم از این تروریست داشته اند و شعار «زنده باد امارت اسلامی طالبان» سر داده اند اما این شبه رسانه و شبه رسانه های معاند و بیمار تمام آن جریان و دیدار را به نام پناهندگان و مهاجران افغانستانی چسبانده اند و از بیانات و اتهامات واهی و باطل همیشگی خود هیچ دریغی نورزیده اند.در ادامه هیچ یک از این شبه رسانه های معاند و بیمار این پرسش را مطرح نکرده است که چرا در کشور ایران و تحت حاکمیت جمهوری اسلامی چنین مدارسی هستند که از گروه ها قومی و تروریستی دفاع می کنند و حتی آشکارا طلبه های آن ها را آموزش می دهند و چگونه یک تروریست که در همکاری با گروه اش یعنی گروه قومی و تروریستی طالبان که نزدیک به ۳ دهه می شود کشور و مردم افغانستان را به خاک و خون کشیده اند ویزا دریافت می کند و آزادانه مانند یک دیپلمات و مقام دولتی از مدرسه دینی دیدار می کند و حتی تشویق می شود؟!!!
یا مانند رسانه های دیگر که حوادث تروریستی مانند ترور افراد سرشناس مقاومت ملی افغانستان در پایتخت و کلانشهر های ایران را که صراحتا واضح است عوامل گروه قومی و تروریستی طالبان بوده اند را حوادث گنگستری مینامند و یک تروریست را که در پایتخت کشور ایران یک انسان مخالف خود را ترور کرده است به مقام یک گنگستر و لات خیابانی تقلیل میدهند تا اینگونه یک وجههی گنگستری از تمام مردم و به ویژه پناهندگان و مهاجران افغاسنتانی در ایران ارائه دهند .
اما هدف از پخش و نشر چنین محتوای دروغین و بی اساس و نژادپرستانه که ایجاد تنفر و دشمنی مردم ایران نسبت به دیگر مردمان مهاجر و پناهنده و حتی کشور و ملت شان میشود چیست و این رسانه ها چگونه و از کجا و توسط چه کسانی حمایت میشوند؟
هر گونه ایجاد تنفر و دشمنی و رفتار نژادپرستانه در جامعهی ایران گسل های اجتماعی کلانی را میسازد که ابتدا خود جامعه را متلاشی میکند و از سوی دیگر اقوام را نسبت به یکدیگر بدبین و بدرفتار میکند چنانچه که همین اکنون شاهد چنین وقایع و رفتار هایی هستیم و از همه مهمتر روی روابط کشور و مردم ایران با کشور های همسایه و جوامعشان تاثیر بسیار منفیمیگذارد.طوری که دیگر یک تاجر و صادرکننده و یا گردشگر و دانشجوی ایرانی در آن کشور ها بدون آن که مرتکب اشتباه یا عمل و رفتار غیرقانونی شود مورد تنفر و بدگویی قرار میگیرد یا مورد تحریم تجاری و مالی و حتی زیستی قرار میگیرد .
آنچه این رسانه ها میخواهند تحریم و تخریب زیست پناهندگان و مهاجران افغانستانی در ایران و در قدم دوم اخراج و بدرفتاری با هر خارجی و یا غیر ایرانی از جمله برخی اقوام ساکن ایران مانند کرد ها و عرب ها و بلوچ هاست که توسط همین رسانه ها بی اعتمادی و تخریب شخصیتی نسبت به آن ها صورت گرفته به طوری که اگر یک بلوچ در استانی های شمالی و غربی کشور سفر کند به چشم یک انسان دون و افغانستانی به او دیده میشود و رفتار ناشایست صورت میگیرد.
رسانههایی که عملیات های تروریستی را اتفاقات گنگستری و افرادی که از بیرون به داخل ایران نفوذ میکنند طوری در پایتخت ایران اسلحه به آن ها میرسد و افرادی را ترور میکنند و بی آنکه دستگیر شوند یا ردی از آن ها باقی بماند را گنگستر یا لات خیابانی میخوانند بارز ترین مصداق«اخلال امنیت ملی» و «تشویش اذهان عمومی» است
اما چرا هیچ مرجع و ادارهای علیه این رسانه ها اقدام نمیکند و حداقل تذکری کتبی و شفاهی نمیدهد هم یک پرسش میلیون دلاری است!!!
