
هنگامی که مارکو روبیو از افراد نخستین که آمریکا را کشف و مسکونی کردند و فردی که ( ایتالیایی) مسیحیت را به آمریکا برد.
از پدران خودش که در ۲۵۰ سال پیش در اروپا زندگی میکردند و امروز او به عنوان یکی از نوههای آنان به عنوان یک نمایندهٔ آمریکا به سرزمین قدیمی پدرانش برگشته.
از تاریخ،فرهنگ و ارزشهای مشترک و خاستگاه مشترک حرف میزد،حالت خوشی در چهرهٔ حاضران در کنفرانس نشسته بود و گویا از شنیدن این سخنان ذوق زده شده بودند.
سخنرانی روبیو در کل برای اروپا و جمع حاضر یک خبر خوش و مثبت بود و نشان از همگرایی و یک فهم مشترک داشت زیرا اشارههای روبیو به پدران و مردمان سازنده امریکای امروزی در گذشته گویا یک احساس حماسی را در اروپاییها بیدار کرده بود همه با لبخند به سخنان او گوش میدادند.
روبیو با اشاره به پیمان آتلانتیک نیز گفت که آنها( آمریکا)به این پیمان نگاه مثبت دارند و این یک پیمان خوب است که باید تمام کشور ها در فعالیت کنند و تقویت شود.
آمریکا به متحدان قوی نیاز دارد.
بیان تردید به کارکرد موثر سازمانملل و بازتنظیم و بازتعریف سازمانها و نهاد های بینالمللی.
در زمان پرسش و پاسخ از جنگ اوکراین-روسیه گفته شد و روبیو گفت که بابی برای صلح باز شده و روسیه میخواهد چنینی چیزی را و باید ببینیم که چه میشود.
از دو کشور و اقتصاد کلان و ابرقدرت جهان آمریکا و چین نام برد و افزود که در مسائلی اشتراکات داریم و میکوشیم در آنها با یکدیگر کار کنیم انا در برخی مسائل نیز اختلافات داریم و به گفتگو نیز باورداریم.
سخنرانی مارکو روبیو شدت و غلظت سخنرانی جِی دی وَنس معاون رئیسجمهور آمریکا در سال گذشته در کنفرانس امنیتی مونیخ را نداشت و بیشتر یادآوری اشتراکات،مواضع مرکزی و حیاتی آمریکا نسبت به پیمان آتلانتیک بود و از سوی اروپاییها که تقریبا در انتظار یک سخنرانی که در تضعیف و شکنندگی روابط اروپا و آمریکا باشد بودند اما بر خلاف این انتظار یک سخنرانی آرامبخش و نسبتا عمومی مثبت بود.

فارسی
العربية
English
Deutsch
Français
Español
Русский
中文
한국어
日本語
Türkçe
Italiano
Svenska
Norsk
اردو
Português