زمستان سال ۱۴۰۵_۱۴۰۴ میلادی از سختترین و سردترین زمستانهای ترکستان بود،تا فروردین سال بعد معابر و طرق سوقالجیشی سیحون و جیحون را برف و یخ فراگرفته بود.تیمور زحمت سفر و سختی زمستان را به امید فتح و ظفر تحمل میکرد و به هیچ وجه فکر نمیکرد که آخرین زمستان عمر خود را دارد میگذراند.
تیمور همین که نمایندهٔ «توختامیش خان» مغول را که از «اردویطلایی» یا «آلتیناردو» رانده شده بود به حضور پذیرفت(در اترار ) به او قول داد که پس از یکسره کردن کار کشور چین به «آلتیناردو» حمله برده بار دیگر «توختامیش خان» را بر مسند خانی بنشاند.
علت اصلی مرگ تیمور آن بود که از فرط سرما در نوشیدن شراب افراد میکرد،واقعهای که در ۱۸ فوریه سال ۱۴۰۵ میلادی روی داد در مقدرات فرمانروایی عظیم تیمور اثرات زیادی به جای گذاشت.در حکایاتی که مربوط به خواجه احرار است مینویسند در اراضی کوهستانی داغستان به مناسبت روز تولد خواجهٔ مزبور مجلس جشن و سرور برگزار شده بود؛موقعی که مجلس جشن داشت گرم میشد خبر مرگ تیمور به اطلاع حضار رسید و چنان هیجان عجیبی در مجلس و مجلسیان به وجود آورد که دیگهای خوراک را ول کرده به کوهستان متواری شدند.
دربارهٔ کذب و صدق این خبر احتمالاتی وجود دارد لیکن از این موضوع ترس و واهمه مردم از آیندهٔ تاریک و مبهم خود و کشور فهمیده میشود.زیرا مردم میدانستند که به محض وفات تیمور برای تصاحب تاج و تخت میان فرزندانش جنگ در خواهد گرفت .ماه های فوریه و مارس سال ۱۴۰۵ میلادی برای مردم ماوراءالنهر از مشوشترین و خطرناکترین ایام به شمار میرفت.
بعد از مرگ چنگیز خان جانشینان مقاصد و آرمانهای او را برآوردند ولی جانشینان تیمور به وصایا و شفارشهای او توجه نکردند.
برای همه معلوم بود که تیمور پیرمحمد را به جانشینی خود انتخاب کرده است لیکن پس از مرگ تیمور پیرمحمد را به ولیعهدی قبول ننمودند و به نام وی سکه نزدند.رؤسای قبایل در سکهها و خطبهها به جای نام تیمور اسم خود را گذاشتند.
منبع:
۱-جلد دوم کتاب ترکستان فصل مربوط به استیلای مغول
۲-ظفرنامه جلد دوم صفحه ۶۷۵
۳-الغبیگ و زمان وی( امپراطوری مغول و حکومت چغتایی صفحه ۹۱تا ۹۲
