در هفتههای اخیر صوتی منتسب به یکی از افراد پایهبلند نظامی نزدیک به استاد عطامحمد نور در برخی حسابهای فعال در فضایمجازی که عمدتا از کنشگران حوزه سیاسی-اجتماعی افغانستان اند منشتر شد که خبر از تلاش برای ایجاد یک ائتلاف سیاسی توسط استاد محمدعطا نور با حنیف اتمر از سیاستمداران با نفوذ افغان/پشتون در میان جامعه،احزاب و سیاسیون افغان/پشتون است و همچنین از حمایت برخی کشورها و سازمانهای اطلاعاتی غربی برخوردار است و در گذشته در وزارتامور خارجه ریاست را بر عهده داشته است.
شخصی که در صوت صحبت میکند از ائتلاف میان عطامحمد نور و حنیف اتمر و مخالفت خود در مورد این ائتلاف میگوید و آن را مفید و کارساز نمیداند،اما آیا استاد عطامحمد نور با وجود تجربه طولانی در عرصه سیاسی و اتفاقات ۴۰ سال گذشته افغانستان و شناخت ژرفی که از دلیلها و عوامل دخیل در اداره و ایجاد تراژدیها و وضعیت کنونی این کشور دارد و همچنین بسیار آگاهتر از بسیاری افراد از خصومت و اندیشههای قومگرایانهٔ افغانها/پشتونها به ویژه نخبگانشان مانند حنیف اتمر است چرا باید به دنبال ائتلاف سیاسی با چنین شخصی یعنی حنیف اتمر از چهرههای سیاسی و سرسخت قومگرای افغانی/پشتونی باشد و راه موفقیت و رسیدن به اهداف سیاسی خود را بخواهد با بپیماید؟
تلاشی از این قبیل در همکاری و همسویی با حنیف اتمر از سوی استاد عطامحمد نور در گذشته در دوره انتخابات ریاستجمهوری در افغانستان عملا انجام گرفته که نه کامیابی درونی یا ایجاد اقناع میان خود این دو شخص به عمل نیامده و همچنین رقبت اجتماعی و عمومی در پذیرش و تشویق آن حاصل شده،پس با این حال چرا باید عطامحمد نور آزموده را دوباره بیازماید؟
استاد عطامحمد نور اگر سرنوشت مادی-سیاسی خودش را به سرنوشت مردم و میهناش ترجیح دهد و چنین ائتلافی را که با استدلال و اشاره به تجربهٔ گذشته محکوم به شکست است و صرفا بیرقبتی و ریزش اجتماعی و اعتمادعمومی را برایش رقم خواهد زد در واقع خودش را از صحنه بازی و تصمیمگیری در آینده افغانستان را حذف کرده و نامش در تاریخ این کشور و ملت با نیکی یاد نخواهد شد و این دستاوردی جز تقویت جریان تمامیتخواه و قومگرای افغانی/پشتونی به ویژه شخصی چون حنیف اتمر نخواهد داشت.
چنانچه که استاد عطامحمد نور از هر گونه ائتلاف با جریان افغانی/پشتونی و یا حتی شخصی از آن خودداری کرده و در هر زمینه دست رد به سینهٔ هر گونه پیشنهاد و درخواستی از این جنس بزند و سرنوشت مردم و میهناش را ارجح و اولویت و هدف بداند و در راستای آن سازماندهی،ایجاداتحاد و فعالیت کند در واقع نهتنها به جایگاه مردمی و سیاسی خودش در میان جامعه و احزاب و تشکلهای سیاسی واقف و مقبول شده بلکه در وفای به خدمت به میهن و مردماش نیز کامیاب شده و چنانچه که رهبر فقید و فقیه و رئیسجمهور مشروع و محق دولتمردمی در دههٔ هفتاد جناب استاد برهانالدین ربانی رحمتاللهعلیه فرمود:
«این سرزمین از شماست و سیاست و ادرهٔ آن مربوط به شما میشود و باید مربوط به شما باشد و شما باید سیاست و ادارهٔ کشور را در دست داشته باشید»
به این فرموده نیز عمل کرده است.
استاد عطامحمد نور نباید دههها ستم و شوق و ذوق افغانها/پشتونها را در خصوص نابودسازی جغرافیا،جامعه،زبان،فرهنگ و هویت پارسی فراموش کند و در برابر این قوگرایان و دشمنان هویت و موجودیتاش به دلیل حفظ منافع مادی و یا کوتاهمدت سیاسی کوتاه بیاید و در پی رهبری و هدایت جامعه و در کنار دیگر همنوعان خود به دنبال در دست گرفتن ادارهٔ امور مردم و آزادسازی کشور از چنگال گروه قومی و تروریستی طالبان باشد و افرادی همچون حنیف اتمر را به زبالهدان تاریخ بیفکند.
فارسی
العربية
English
Deutsch
Français
Español
Русский
中文
한국어
日本語
Türkçe
Italiano
Svenska
Norsk
اردو
Português